اصول چسبندگی

اصول چسبندگی

اصول چسبندگی یکی از موارد مهم در ساز و کار چسبندگی است و نقش مهمی دارد.

در چسبندگی بین مواد مختلف، ممکن است ساز و کارهای متفاوتی نقش داشته باشند.

تاکنون پژوهش های فراوانی برای شناخت این سازوکارها انجام شده است.

این سازو کارها را می توان به صورت زیر دسته بندی کرد:

 

اصول چسبندگی و برقراری پیوند شیمیایی:

اصول چسبندگی و برقراری پیوند شیمیایی یک سازوکار محسوب می شود.

براساس این سازوکار، چسبندگی نتیجه برقراری پیوند شیمیایی یونی یا کووالانس بین مولکول چسب و سطح کار پایه است.

چسبندگی ناشی از تشکیل پیوندهای شیمیایی در فصل مشترک بسیار محکم است.

اما در عمل این سازوکار کمتر در چسبندگی بین سطوح نقش دارد.

زیرا مولکول های کمی وجود دارند که در برهم کنش های شیمیایی بین سطحی شرکت کنند.

نمونه هایی از برقراری پیوند شیمیایی در چسبندگی را می توان در اتصال برخی ترکیبات چسب- فلز مشاهده کرد.

این نوع اتصال ها در پیوند پلی ایمید یا آلومینیوم و پیوند لاستیک پخت شده با گوگرد و مس  و هم چنین اتصال دهنده های سیلانی مشاهده کرد.

 

اصول چسبندگی
اصول چسبندگی

 

اصول چسبندگی و درگیری مکانیکی:

این سازوکار هنگامی عمل می کند که سطح کار پایه متخلخل بوده و دارای حفراتی باشد که چسب بتواند در انها وارد شده و سخت شود.

در نتیجه چسب به عنوان یک عامل اتصال مکانیکی عمل می کند.

درگیری مکانیکی نقش ریادی در اتصال سطوح متخلخل همچون چوب، پارچه و کاغذ دارد.

درگیری مکانیکی نقش زیادی نیز در فلزات و پلاستیک ها پس از فرآیندهای آماده سازی سطح دارد.

اما در چسبندگی جامدات دارای سطوح صاف همچون شیشه و برخی فلزات، این سازوکار نقش چندانی ندارد.

 

نفوذ:

براساس این سازوکار، مولکول های چسب، که اغلب درشت مولکول هستند، در کار پایه نفوذ می کنند.

میزان نفوذ و در نتیجه استحکام این اتصال بستگی به سازگاری بین مولکول چسب و کار پایه دارد.

نقش این ساز و کار در چسبندگی، به میزان سازگاری چسب و کارپایه  و تحرک مولکولها  بستگی دارد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

واحد چسب بایلا

شرکت کسری تلاش می‌کند با راهنمایی و ارائه مشاوره‌‌های علمی و تخصصی، مناسب‌ترین محصول را برای مصرف مشتریان پیشنهاد دهد.

ما را دنبال کنید

شما می توانید به راحتی با ما در تماس باشید ، ما نیز از پیدا کردن دوستان جدید بسیار خوشحال میشویم.